معنوبت چيست؟

      معنويت عبارتست از احساس دروني قدرت ويا سرشاري اززندگي كه انسان حساس كند به اندازه پهناي گيتي فربه شده است .

   جلال الدين رومي در اين زمينه ميگويد:

تنگ است مرا هر هفت فلك            چون ميرود او در پيرهنم

   در اين شرايط است كه  انسان احساس ميكند تمام وجودش با هستي هماهنگ شده و وجودش در دستان خداوندي قرار گرفته است كه ارحم الراحمين است . اين قدرت متعالي و سرشاري خداوند است كه شما را هدايت ميكند . خداوند آن وجود بي نهايتي است كه شما به اوباور داريد . خداوند قدرتي بالاتر از ان است كه شما فكر ميكنيد و علاقه داريد به او اعتماد و تكيه كنيد .

   معنويت توان غلبه بر احساس گناه ،مسئوليت پذيري بيش از اندازه ،احساس كنترل بيش از اندازه و مسئول دانستن خود براي حل مسائل و مشكلات ديگران مي باشد . با توجه به پيام خداوندي به بشريت شما نسبت به افرادي كه نياز به كمك دارند پيشنهاد كمك و همياري مي كنيد ولي ميدانيد كه ياور اصلي انسانها در سخت ترين شرايط خداوند مي باشد .خداوند بارها به پيامبر حبيب خود مي فرمايد كه او وظيفه تذكر دادن به افراد نيازمند به هدايت را دارد ولي وكيل آنها نيست و نبايد خود را به خاطر پذيرش مسئوليت بيش از اندازه به زحمت بياندازد ،هدايت واقعي در دست خداست و او هر كه را بخواهد هدايت ميكند.

   مرجع تصميم گيري:چارچوبي كه در آن تمام مشكلات اضطراب ها و ترس ها و نياز هاي خود را معنا  ميكنيم مي تواند معنوي باشد . در اين چارچوب تفسيري ما همه انسان هستيم و احتمال دارد كه به علت كامل نبودن دچار اشتباه و خطا شويم و هميشه به اندازه اي قوي نباشيم كه در جهت مطلوب خود تغيير دهيم . در اين چارچوب تئوريكي فقط خداوند است كه از هر نظر توانمند وقوي ،آگاه به سودو زيان ،و توانمند به اداره و مهار تمام مشكلات و نيازها مي باشد . اين امر نيز در اين چارچوب پذيرفته شده كه احتمال داردخواست خداوندي با خواست ما تفاوت داشته باشد .

   از طريق درك و فهم ديگران ، اعتماد به نفس ، توان ازاد شدن از غم و اندوه ، ازادي از ترس، كنار آمدن با احساس مسئوليت بيش از اندازه و مقابله با احساس گناه، افراد مي توانند توان و قدرتي بدست اورند كه انان را در طريق معنويت حفظ نمايد . معنويت منبعي است كه شما مي توانيد در مواقع فقدان و اندوه از آن استفاده كنيد و با سختيها كنار بياييد .

   سه ويژگي اصلي معنوي بودن

ايمان ،اميد و عشق سه ويژگي اصلي  انسان هاي معنوي مي باشد .

   ايمان به حضور خدايي كه قادر متعال است و از رگ هاي گردن به ما نزديك تراست ركن اصلي معنويت به شمار ميرود .افراد معنوي باور وايمان دارند كه خداوند در تمام سختيها و مشكلات در كنار آنانست

   اميد و اعتماد به خدا كمك ميكند كه مسئوليت خارج از توان خود را به خداوند واگذارند و احساس گناه نكنند و بدانند كه وظيفه انان در حد توانمنديشان مي باشد اين يك نگرش مثبت به زندگي ايجاد ميكند كه انسان فقط در حد توان مي كوشد.

   افراد معنوي داراي يك نوع حس نوع دوستي هستند و علاوه بران به كل هستي وعلاقه نشان مي دهند . اينها دنيارا زيبا ميبينند و زيبايي را گسترش مي دهند و در جهت زندگي افراد كوشا مي باشند اين علاقه هم در در هدف و هم در روش افراد معنوي در برخوردبا انسانها خود را به روشني نشان مي دهد

قافله اي

رو به خدا

و تو حاجتي سزاوار

در نيتي كه آشكارا پنهان است

در حريم سجاده اي كه بارها ،به چشمهاي تو نماز برده

و امروز اما

اگر بيايي

فردا ستاره ها ديدني ترند

خدا نزديكتر

 خيال   داشتنت

اشتياقي كه به یاْس نخواهد نشست