روایت شده است که حضرت داوود (ع)تنها به صحرا رفت پس خداوند به او وحی کرد:

ای داوود چه شده است که تو را تنها می بینم ؟

عرض کرد:معبودا شوق دیدار تو در جانم شدت گرفته و میان من و خلق تو حائل شده است.

خداوند به او وحی فرمود:

به میان آنان برگرد؛زیرا اگر تو یک بنده گریز پای را همراه خود نزد من آوری من نام تو را با صفت ستوده در لوح ثبت میکنم

بحارالانوار ،جلد ۱۴،ص۴۰