| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
رهايم كن از سايه خودم پروردگارا،از ويراني وسردرگمي روزگارم چرا كه شب است و زائرتو نابينا دستم را بگير رهايم كن از نوميدي با شعله خود چراغ بي فروغ اندوهم را لمس كن ،نيروي خسته ام را بيدار كن مگذار كه با شمارش شكست هاي خود عقب بمانم بگذار جاده درهرقدم،ترانه خانه را برايم بخواند چرا كه شب تاريك است و زائر تو نابينا دستم را بگير "رابيندرانات تاگور" |
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم دی 1386ساعت توسط تارا
|
|
||
|
|
درباره |
|
مرا بپذير پروردگارا براي اين چند صباح مرا بپذير بگذار ان روزان يتيمي كه بي تو گذشتند فراموش شوند . تنها اين لحظه ي كوچك را بر پهناي دامنت بگستران وآن را در نور خود نگهدار. در پي نجواهايي كه مرا به سوي خود كشاندند سرگردان شدم اما به جايي نرسيدم . حال بگذار در ارامش بيارامم ودر سكوت خود به كلام تو گوش فرا دهم. |
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
||
|
|
پیوندها |
|
|
ارامش بهانه مسلمان ایرانی رندانه مشتی خاک توحیدوعرفان عقل ودين خشت وگل امید موجي عشق |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||