نجواي دل

najvayejonon — Sat, 15 Mar 2008 08:51:49 GMT

الهی و ربی من لی غیرک

گفتگوي يهودي با علي (ع)

najvayejonon — Wed, 13 Feb 2008 21:37:28 GMT

يهودي : نوح نفرين كرد به دعاي او خدا باراني فرستاد تا كفار غرق شدند . آيا پيامبر شما چنين فضيلتي داشت؟

علي (ع ) : پيامبر اسلام پيامبر رحمت بوده است ولي ما شاهد بوديم كه مدتي مدينه دچار خشكسالي شد و مردم از پيامبر درخواست كردند كه براي آمدن باران دعا كند . حضرت دعا كردند تا هفت شبانه روز باران باريد تا اينكه مردم از پيامبر خواستند كه در مدينه باران نبارد و فقط بر زمينهاي كشاورزي آنان ببارد . پيامبر هم دعا كردند. در اين حال آسمان صاف بود ولي خارج از مدينه باران مي باريد.

يهودي : حضرت هود برقومش نفرين كرد و خدا بادي فرستاد كه قوم ناسپاس هود هلاك شدند. آيا پيامبر شما چنين فضيلتي داشته است؟

علي (ع) : در جنگ خندق كه مشركين مدينه را محاصره نمودند، خدا طوفاني فرستاد تا خيمه هاي مشركين را از جا در آورد.

يهودي : خدا براي صالح شتري از دل كوه در آورد تا نشانه نبوت او باشد.

علي (ع) : شتر صالح با او حرف نزد ولي يك روز شتري در مقابل پيامبر زانو زد و با زبان عربي فصيح از صاحبش نزد پيامبر شكايت كرد . پيامبر صاحبش را خواست و او را از كشتن شتر منع نمود.

يهودي : خدا با موسي حرف زد .

علي (ع) : وقتي پيامبر اسلام به معراج رفت در" مقام قاب قوسين او ادني " با خدا سخن گفت.

يهودي : خدا به سليمان پادشاهي داد.

علي(ع) : يك روز ملكي با كليدهايي در دست نزد پيامبر اسلام آمد و گفت : خدا فرموده كه اينها كليد گنج هاي زمين است اگر مي خواهي در دنيا پادشاه باش و آخرت هم جايت در بهشت محفوظ است .پيامبر كليدها را پس داد و عرضه داشت كه مي خواهم يك روز سير باشم و شكر خدا گويم و يك روز گرسنه باشم و از خدا درخواست كنم .

يهودي : خدا باد را تحت فرمان سليمان قرار داد و او به وسيله باد به هر جا مي رفت .

علي (ع) : در سفر معراج وسيله اي آسماني به نام براق براي پيامبر آوردند كه حضرت بر آن سوار شد و در يك شب از مكه به قدس رفت و از آنجا به آسمان هاي هفتگانه بالا رفت و بعد از سفرهايي ، موقع اذان صبح به مكه برگشت .

يهودي : عيسي مرده زنده مي كرد.

علي(ع) : يك روز يك زن يهودي پيامبر را مهمان كرد و براي او دست گوسفند كباب شده /اورد . وقتي پيامبر لقمه اول را در دهان گذاشت ، آن دست گوسفند به زبان آمد و گفت : مرا به زهر آلوده اند از من نخور .

يهودي : عيسي از ذخاير غذايي پشت ديوارها و خانه ها خبر داد .

علي (ع) : در جنگ موته لشكر اسلام در مرز روم مشغول جنگ با دشمن بود و پيامبر در مسجد مدينه اخبار جنگ را نقل مي كرد . وقتي لشكر اسلام مراجعت كرد ، ديدند همانطور بوده است كه حضرت نقل مي كرد.

جايگاه اهل بيت در جهان هستي

پيغام ماهي ها

najvayejonon — Fri, 01 Feb 2008 21:04:27 GMT

رفته بودم سر حوض

تا ببينم شايد، عكس تنهايي خود را در آب

آب در حوض نبود

ماهيان مي گفتند:

هيچ تقصير درختان نيست

ظهر دم كرده تابستان بود

پسر روشن آب لب پاشويه نشست

و عقاب خورشيد آمد او را به هوا برد كه برد

به درك راه نبرديم به اكسيژن آب

برق از پولك ما رفت كه رفت

ولي آن نور درشت

عكس آن ميخك قرمز در آب

كه اگر باد مي آمد دل او، پشت چين هاي تغافل مي زد

چشم ما بود.

روزني بود به اقرار بهشت.

تو اگر در تپش آب خدا را ديدي همت كن

و بگو ماهيها حوضشان بي آب است

باد مي رفت به سر وقت چنار

من به سر وقت خدا مي رفتم

"سهراب سپهري "

دستم را بگير

najvayejonon — Mon, 14 Jan 2008 22:18:32 GMT

رهايم كن از سايه خودم پروردگارا،از ويراني وسردرگمي روزگارم

چرا كه شب است و زائرتو نابينا

دستم را بگير

رهايم كن از نوميدي

با شعله خود چراغ بي فروغ اندوهم را لمس كن ،نيروي خسته ام را بيدار كن

مگذار كه با شمارش شكست هاي خود عقب بمانم

بگذار جاده درهرقدم،ترانه خانه را برايم بخواند

چرا كه شب تاريك است و زائر تو نابينا

دستم را بگير

"رابيندرانات تاگور"

عشق،سرخ و آتش ، سرخ و عصيان ، سرخ

najvayejonon — Mon, 24 Dec 2007 06:37:32 GMT

آن مرد عاشق بود آن بازي عشق و آن حريف خدا.دور، دور آخر بود و بازي به دستخون رسيده بود. آن مرد زمين را سبز مي خواست . دل را سبز مي خواست.انسان را سبز.زيرا بهشت سبز است و روح سبز و ايمان سبز...

اما سبزي را بهايي است به غايت سرخ، و بازي به غايتش رسيده بود.به غايتي سرخ.
و از اين رو بود كه آن مرد، سرخ را برگزيد.كه عشق سرخ است و آتش سرخ و عصيان سرخ .و از ميان تمامي سرخان ، خون را برگزيد.نه اين خون رام آرام سر به زير فروتن را ، آن خون عاصي عاشق را .آن خون كه فواره است و فرياد.او خون خويش را برگزيد كه بازي سخت سرخ و سخت خونين بود.
***
تركش كنيد و تنهايش بگذاريد كه شما را ياراي ياري او نيست.اين بازي آخر است و نه جوشن به كار مي آيد و نه نيزه و نه شمشير و نه سپر.ديگر نه طمع بهشت و نه ترس دوزخ و نه هول رستاخيز.برويد و برداريد و بگريزيد.
ديگر پيراهنتان پاره نخواهد شد،تنتان ، پاره پاره خواهد شد.كيست؟
كيست كه با تن پاره پاره بماند؟ ديگر غنيمتي نصيبتان نخواهد شد،قلب شرحه شرحه تان ،غنيمت ديگران خواهد شد.كيست؟ كيست كه با قلب شرحه شرحه بماند؟
اين عزيمت را ديگر بازگشتي نيست، زيرا كه آن يار، گلو را بريده دوست دارد و سر را بر نيزه و خون را پاشيده بر آسمان.كيست؟ كيست كه با گلوي بريده و خون پاشيده بر آسمان، بماند؟
وقتي بنده ايد و او مالك، بازي اين همه سخت نيست.
وقتي عابديد و او معبود، بازي اين همه سخت نيست.
اما آن زمان كه عاشقيد و او معشوق، يا آن هنگامه كه او عاشق است و شما معشوق، بازي اين چنين سخت است و اين چنين سرخ و اين چنين خونين. و بازي عاشقي را نخواهيد برد، جز به بهاي خون خويش.
آن مرد حسين بود و آن بازي كربلا وآن يار، خدا.

عرفان نظر آهاری

ثواب هدایتگری

najvayejonon — Mon, 17 Dec 2007 10:05:32 GMT

روایت شده است که حضرت داوود (ع)تنها به صحرا رفت پس خداوند به او وحی کرد:

ای داوود چه شده است که تو را تنها می بینم ؟

عرض کرد:معبودا شوق دیدار تو در جانم شدت گرفته و میان من و خلق تو حائل شده است.

خداوند به او وحی فرمود:

به میان آنان برگرد؛زیرا اگر تو یک بنده گریز پای را همراه خود نزد من آوری من نام تو را با صفت ستوده در لوح ثبت میکنم

بحارالانوار ،جلد ۱۴،ص۴۰

سایه سار رحمت

najvayejonon — Thu, 29 Nov 2007 09:09:42 GMT

خداوند متعال می فرماید:

اهل اطاعت در مهمانی من اند ،

اهل شکر وسپاس من در دیدار من اند،

اهل ذکر ویاد من در نعمت من اند،

و اما اهل معصیت و نافرمانی من ،آنان را هم از رحمت خویش نا امید نمیکنم.

اگر توبه کنند من دوستدار آنانم ،

اگر بیمار شوند من طبیب آنانم و با سختیها مصیبت ها آنان را درمان میکنم

تا از گناهان و عیب ها پاکشان سازم.

الجواهر السنیه ص۲۸۶

بازي

najvayejonon — Thu, 15 Nov 2007 13:58:39 GMT

ماتماشاچياني هستيم

كه پشت درهاي بسته مانده ايم

ديرآمده ايم!

خيلي دير...

پس به ناچار

حدس ميزنيم

شرط مي بنديم

شك ميكنيم...

و آن سوتر

در صحنه

بازي به گونه اي ديگر در جريان است

"مرحوم حسين پناهي "

پيدايش تصوف

najvayejonon — Mon, 05 Nov 2007 11:57:32 GMT

بعضی از نویسندگان منشأ آن را مذهب بودا و كیش‏های دیگر هندی گفته و استدلال كرده‏اند كه بسیاری از عقائد تصوّف با معتقدات بودا موافقت دارد؛ مانند حسّ بدبینی نسبت به عالم و رسیدن به نیروانا در مذهب بودا كه همان اصطلاح فنا در عرفان است و امثال آنها. ولی اینها بسیار دور افتاده‏اند، زیرا اوّلاً در تصوّف واقعی اسلام، نه تنها حسّ بدبینی ذكر نشده بلكه خوش‏بینی از نظر ارتباط با عالم بالا و بدبینی از نظر شخصی موجودات توأم گردیده كه سعدی - علیه‏الرّحمه - فرماید:

به جهان خرّم از آنم كه جهان خرّم از اوست

عاشقم بر همه عالم كه همه عالم از اوست

و باضافه هر چند اصل مذهب بودایی به عقیده ما برتوحید و خداپرستی بنا شده، ولی مذهب بودایی امروز از مذاهب شرك و بت‏پرستی مي‏باشد و علّت آن، آن است كه بودا مطالب توحید را خیلی مجمل و در ضمن مطالب اخلاقی بیان فرموده، از این رو پیروان او بعداً به اشتباه افتادند. چه نیكو گفته لوئی ماسینیون دانشمند فرانسوی در سال ۱۳۱۸ در جواب دانشمند معظّم مرحوم حاج ابوعبداللّه زنجانی در ردّ این عقیده كه بین این دو مذهب فرق زیاد است؛ زیرا تصوّف هندی خدای موهومی را مي‏جوید ولی تصوّف اسلامی خدای معلومی را مي‏پرستد.

گروهی آن را مأخوذ از مذهب زردشت گفته، به مناسبت اینكه حسّ خوش‏بینی كه در دین زردشت هست در اساس تصوّف وجود دارد. و گویند ظهور تصوّف در اسلام به واسطه ارتباط با ایرانیان بود ولی این نیز درست نیست؛ زیرا بسیاری از مبانی تصوّف اسلامی ارتباطی با دین زردشت ندارد بلكه فقط بعضی از امور بدان نزدیك است و شاید بسیاری از آن‏ها مخالف باشد.

بعضی هم آن را از حكمت اشراق و گروهی هم از فلسفه افلاطونیان اخیر و فلوطین دانسته ولی آن دو نیز نارواست؛ زیرا تصوّف اسلامی تمام عقاید خود را با ایات و اخبار منطبق مي‏كندو كسانی كه ایراد و اعتراض دارند درك معنی نكرده و مغرضانه گفته‏اند. تصوّف پس از اقتباس از ایات و اخبار به استدلال عقلی مي‏پردازد نه آنكه تنها عقل را حاكم داند. و اینكه بعضی گفته‏اند صوفیه چنان مي‏پندارند كه ایات و اخبار معمّاگویی است و كلید فهم آن به دست ارباب خانقاه است اشتباه كرده بلكه تهمت زده‏اند، چون صوفی حقیقی كه دارای تصوّف واقعی است كاملاً خود را در عقاید و اعمال، پیرو ائمّه اطهار - علیهم السّلام - مي‏داند.

نارواتر از همه عقیده‏ای است كه بعضی فضلای اخیر اظهار كرده و آن را از كیش مانوی مأخوذ دانسته‏اند، در صورتی كه كیش مانی مبتنی بر ثنویت و دوگانه پرستی است ولی اساس تصوّف بر توحید صرف در همه مراتب است. و نمي‏دانم چگونه حاضر شده‏اند این تهمت ناروا را كه ممكن است غرض‏ورزي‏ها در آن مؤثّر باشد وارد بیاورند.

بعضی هم آن را مأخوذ از مسیحیت و دستورات حضرت مسیح - علیه‏السّلام - گرفته و این نیز خیلی بجا نیست، چون دیانت مسیح رهبانیت را پسندیده و ترك دنیا را مانند بودا دستور فرموده ولی تصوّف اسلام طبق حدیث شریف: لا رُهبانیة فِی الاسلام(۵۱) ترك دنیا را جائز ندانسته بلكه فقط حُبّ و علاقه به دنیا را مخالف راه خدا گفته و كار را برای هر فرد لازم شمرده و مَثَل معروف «دست به كار و دل با یار» را وجهه همّت ساخته است. بلكه تصوّف كه عبارت از روح استكمال و سلوك به سوی خداوند است، از دستورات پیغمبران و جانشینان آن بزرگواران در هر زمان سرچشمه گرفته و مانند علوم و روشهای ظاهری نیست كه از ملّت مخصوص باشد.

تصوّف اسلام از افعال و احوال پیغمبر خدا و از ایات و اخبار معصومین - علیهم‏السّلام - ظهور یافته و بزرگان تصوّف هیچ ادّعایی از خود ندارند و آنچه دارند از مصباح نبوّت و مشكوة ولایت و از معادن علم و حكمت و منبع وحی و الهام و خاندان عصمت و طهارت مي‏باشد. البتّه ممكن است بعضی جزئیات یا اصطلاحات یا آداب صوری از بعضی مذاهب دینی یا فلسفی دیگر اقتباس شده باشد؛ مانند اصطلاحاتی كه از نظر علمی و اصطلاحی در آن وارد شده یا بعض امور اجتماعی و معاشرتی كه بر خلاف مبانی شرع مقدّس اسلام نیست كه این طور امور در همه فرقه‏ها و دسته‏ها در اقوال و اعمال وجود دارد؛ مانند كلمه اجتهاد و امثال آنها كه در علم اصول و اصولیین مي‏باشد، یا بزرگ بودن عمامه یا بلند بودن لباس كه بعض روحانیین دارند و هیچ كدام حرام نیست. ولی اساس و حقیقت تصوّف و مبانی واقعی آن از شارع مقدّس اسلام است و اتّهاماتی كه برای گرفتن تصوّف اسلامی از دیگران وارد آمده مانند اتهامی است كه به پیغمبر (ص) وارد آوردند كه در قرآن مجید بدان اشاره فرموده: اِنّما یعَلِّمُهُ بَشَرٌ(۵۲) و منظور از این اتّهام آن است كه ساده‏لوحان گمان كنندكه تصوّف داخل در اسلام نبوده و امر زائدی است و بعداً داخل شده است؛ در صورتی كه چنین نیست و ما معتقدیم كه هیچ یك از ادیان حقّه بدون حقیقت تصوّف نبوده و دیانت مقدّسه اسلام نیز چنین است، چون همان طور كه گفتیم حقیقت تصوّف عبارت است از ارتباط بین بنده و خدا كه از راه دل است و اساس دیانتها و علّت اصلی پیدایش ادیان نیز همان است واحكام عبادی جوارحی بلكه قوانین اجتماعی نیز برای تكمیل همین روح ارتباط است، پس در حقیقت روح ادیان همان تصوّف است.

ممكن است دراینجا بعضی بگویند برخی اعتقادات یا رفتار بعض صوفیه بر خلاف این و مخالف معتقدات اسلامی است. گوییم همانطور كه بارها تذكر داده‏ایم آنچه بر خلاف قرآن مجید و اخبار باشد باطل و تصوّف حقیقی هم از آن گریزان است و هیچ‏گاه نباید رفتار بعض متشبّهان رامناط عقیده اساسی سلسله یا عمل عموم دانست، بنابراین اگر بر خلاف این مقصود كه سلوك الی اللّه طبق دستور اسلام است از بعضی متصوّفین دیده یا شنیده شود یا اعمالشان مطابق این امر نباشد دلیل فساد و انحراف آنها از حقیقت تصوّف است و صوفی واقعی باید جامع ظاهر و باطن بوده و هم عامل به احكام ظاهر شرع مطهّر و هم مراقب امور قلبی و اخلاقی باشد و خلاف آن از بعضی اشخاص خلاف حقیقت تصوّف است؛ چنانكه بعضی متشبّهین به روحانیت نیز بر خلاف وظیفه مقام ادّعایی رفتار نموده و مي‏كنند و باعث بدنامی دیگران مي‏گردند.

منبع:www.sufism.ir

نقل از رساله رفع شبهات، تألیف: حضرت آقای حاج سلطانحسین تابنده رضاعلیشاه ثانی قدس سرّه سبحانی، چاپ پنجم، تهران، انتشارات حقیقت، ۱۳۷۷.

ضعف یقین

najvayejonon — Tue, 30 Oct 2007 12:47:56 GMT

پيامبر اكرم (ص)

ضعف يقين در انست كه خرسندي مردمان را در خشم خداي بجويي و برروزي كه خداي ميدهد مردمان را بستايي و بر آنچه از سوي خداي است مردمان را نكوهش كني.

روزيي كه خداي مي دهد به آزمندي هيچ ازروي هرگز بدست نمي اديد و ناخواستن هيچ ناخواهي از رسيدن ان باز نمي ماند . خداي تعالي به حكمت خويش و به جلال خويش روزي و شادماني را در مقام رضا و يقين قرار داده و غم واندوه را در شك و خشم ورزي

برگرفته از كتاب دفتر روشنايي